Mijn job, mijn maat

Mijn job, mijn maat

Koning

Als beginnend consultant word je helemaal klaargestoomd voor de job: Klant is koning, als ze dat vragen, dan doe je dat ook. En als het moeilijk is, steek je nog een tandje bij. Of werk je nog een uurtje. De verwachtingen liggen zeer hoog, want je bent uiteraard heel erg duur. Dus werk je nog wat extra. Of lees je een extra boek. Ik heb het jaren gedaan, met heel erg veel plezier. Want ik leerde enorm veel bij. Kwam op plaatsen waar ik anders nooit zou geraakt zijn. Ontmoette mensen op alle hiërarchische echelons. En heel veel verschillende bedrijven en culturen. Heerlijk. Niets dat daar is veranderd.

Droom?

Toch viel het me steeds zwaarder en zwaarder om die vele uren te werken. Hoewel de job zelf me nog steeds boeide. En ik meer en meer interessante missies te pakken kreeg. En kreeg waar ik altijd van had gedroomd. Toch klopte er iets niet met die droom. Was die wel van mij? Iets klopt er niet. Ondanks alles bleef die verhoopte euforie weg.

Waar ben ik goed in?

Daarom nam ik maanden geleden dan maar eens mijn eigen loopbaancoach onder de arm. Doel: kijken waar ik goed in ben en daarin verder groeien zodat ik minder energieverlies. Wat daar uitkwam is iets wat ik al jaren professioneel aan het ontkennen ben: de omgeving waar ik in zit en het type werk zijn cruciaal voor mij. Want ik ben een echte bezige bij met gigantisch veel ideeën, met een neus voor fouten en uitzonderingen, die mee trekt, sleurt en mensen enthousiast maakt.

VMijn job, mijn maateranderd

De omgeving en het werk als consultant was niet veranderd. Maar ik wel. Hard werken is nog steeds iets waar ik energie van krijg (tja, ik werk nu eenmaal heel erg graag, what can I say?). Maar wat ik doe, de hoe, het waarom en de waar wogen steeds meer. Jaren heb ik dat gecompenseerd. Want ja, het was toch mijn eigen keuze geweest? Ik wist waar ik aan begon. Ik ben toch goed in dat soort jobs? Maar eigenlijk ging het hier over competenties aan het werk, dingen die ik aangeleerd had. Hoe je een project moet leiden, dingen moet laten vooruitgaan en opvolgen. En niet zozeer mijn sterktes (communicatie, ondersteunen, mensen op een hoger niveau tillen). Eens je je bewust bent van wat je graag wil en wat je energie geeft, is het iedere dag moeilijker om die energie op te offeren.

 

Mijn maat, mijn job

En op een dag sta je op met een vaag gevoel in je maag. Ik kan het niet meer opbrengen. Ik wil terug mijn energie voor mijn gezin en mijzelf hebben. Ik wil leuke dingen doen. Gedaan met mezelf in dat keurslijf te steken. Met knikkende knietjes heb ik dat mezelf toegelaten. Want er was altijd wel een reden waarom ik dit niet mocht denken. Enkele situaties uit het verleden vallen direct als puzzelstukjes in elkaar. En dan valt mijn frank. Het is helemaal niet ok dat ik al die jaren mijn buikgevoel heb weggerationaliseerd. Een job moet je passen. En dat kan alleen als je weet wat jouw maat is. Zoals ik nu dus. En dan kan je beginnen aan de volgende stap: eentje dichter bij jouw droom. In mijn geval voltijds met mensen werken.

Deel dit:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *