Mijn naam is Caroline en ik was een woessie

Coming soon: woessie avond

Time flies when you’re having fun. De spreekwoordelijke frank is net gevallen: nog 2 dagen en we zijn februari. Waar zijn al die dagen in januari naartoe gevlogen? In mijn hoofd waren we nog maar ergens halfweg! Dat komt er van natuurlijk, als je zoveel leuke dingen doet. Dat wil ook wel meteen zeggen dat mijn eerste evenement er al over 2,5 weken zal zijn: “Waarom verandering brengen in je carrière niets is woessies. En jij er geen bent!” Over kiezen voor jezelf in je carrière. Paniek! Peeuw! Nog zoveeeeeeel te doen! Gelukkig heel veel toffe dingen.

Hoe?

Achteraf is het natuurlijk altijd gemakkelijk praten. Hoe heb ik het ooit zo lang volgehouden in een job die me meer vroeg dan teruggaf? Waarom heb ik niet eerder deze stap gezet? Wat bezielde mij om zo tot het einde te gaan voor iemand anders en niet te kijken naar mezelf? Om eerlijk te zijn, is het antwoord sneller gegeven dan de vragen gesteld. Ik was een woessie. Prototype eerste klas. Ik was er niet klaar voor.

Realist-fatalist

Ik geloofde niet dat er een job was waarin ik zelf de teugels in handen had. Dat ik zelf kon kiezen welke opdrachten of taken ik zou opnemen. Een waar ik mezelf in kon zijn en dat ook een plus was. Dat ik mijn gekke kantjes niet meer hoefde te verbergen. Dat ik dagen opgewekt kon doorbrengen en het jammer vinden dat het verdorie al weer 5 uur was. Dat ik zou kunnen kiezen of ik die opdracht wel of net niet zou kunnen doen en er toch voor gerespecteerd worden. Vergeet het, dat is een droom. In dromen kan alles en ze zijn bedrog. En toch knaagde er iets. Ik noemde mezelf een realist, maar zeg maar gerust dat er een vleugje van de fatalist bij zat. Niet echt mijn stijl.

Kiekeboe

Ik stak mezelf weg achter een drogreden. Want eigenlijk was het wel comfortabel. Niemand die verwachtingen had, ik kon gewoon blijven doen wat ik al jaren deed. Zonder uit mijn comfort zone te moeten komen. Klinkt gek: al die ongemakken waren mijn comfort zone geworden. Want ik wist precies wat te verwachten waar en wanneer. Het was wat het was. Maar potjandorie, wat wringt er hier nu toch?

Lachende mama

Moet je me nu eens zien. Deze morgen heb ik een eenmalige email gestuurd. Naar iedereen met wie ik op LinkedIn gelinkt ben en die Nederlands als moedertaal heeft. Om ze te laten weten van mijn avonturen. Klein ietsiepietsie beetje uit mijn comfort zone, zo mezelf in de kijker zetten. Maar amai, wat een fijne reacties die ik kreeg! Dat maakt alles weer goed, voor minstens 4 weken ver. Want eerlijk, het is niet iedere seconde van de dag alleen maar rozengeur en maneschijn. Het is hard werken, de richting die ik gekozen heb. En soms mis ik de collega’s rondom mij. Om dan in het weekend van mijn gezin complimentjes te krijgen over hoe rustig ik wel niet ben geworden. Of tekeningen met een lachende mama krijg “omdat ik nu terug lach”.

Hartenwens

Mijn echte hartenwens is mensen en kinderen te behoeden van de negatieve gevolgen van werken. Klinkt als je reinste blablabla. Geloof me, ik ben al een kwart eeuw ervaringsdeskundige, het kan best wegen. Ik hoop mensen te inspireren om zelf hun keuze te maken, in plaats van de beslissing te leggen bij iemand anders. Dat ze hun job én hun carrière zelf in handen nemen. En ze zelf voelen hoe bevrijdend het is om zelf bewust een richting te kiezen en daarin resultaten te boeken. Hoeveel lichter het leven weegt.

Ik hoop mensen te inspireren om zelf hun keuze te maken, in plaats van de beslissing te leggen bij iemand anders.

Tijd voor actie

Ik zat er al langer mee, met plannen in die richting. En nu worden ze volop werkelijkheid. Klein vreugdedansje: ik heb mijn eerste ebook geschreven. En het smaakt naar meer. Over kiezen voor jezelf in je job, en een eerste kennismaking met de woessies. Je kan het downloaden op de website. Dan krijg je meteen ook updates van mijn avonturen in je mailbox (en geen nood: ik hou zelf ook niet van spam).

Iets meer ambitie…

Een ebook is mooi, maar dat gaat mijn hartenwens natuurlijk niet bepaald veel vaart geven. Ik ben ook een bezige bij, dus mag het iets ambitieuzer. Of zoals één van mijn klanten het zo mooi omschreef “Niemand zal jou er inderdaad ooit van verdenken om stil te zitten J!!” Trouw aan mezelf geef ik alles op alles, vandaar ook mijn hoogtepunt voor de maand februari: de lezing.

Wat kan je verwachten 16/02/2017?

Een sprookje voor het werken gaan, een hapje en drankje, wat humor links en rechts. Rustig komen koekeloeren naar de nieuwe atelier. Of misschien voor de lijst aan tips & trics die je de dag erna kan gebruiken om al meteen aan de slag te gaan. Je krijgt ook het geheime recept. Dat na die avond plots niet meer zo geheim zal zijn J Over hoe ik (en anderen) er in zijn geslaagd om het klaar te spelen: genieten van je werk, zonder heksentoeren uit te halen. Geen nood: je zal niet de enige zijn. De eerste deelnemers hebben al een zitje bemachtigd (mega vreugededans!!!!). Mag ik je verwelkomen die avond en je helemaal enthousiast maken? Het zou in ieder geval mijn maand maken!

Reserveer vandaag nog jouw stoel voor ons eerste evenement op 16/02/2017.

Volg mijn avonturen nu ook per email, na eerst even te kiezen voor jezelf in je job (en een eerste kennismaking met de woessies).

Deel dit: